ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

Β! Βραβείο σε Πανελλήνιο  Ποιητικό Διαγωνισμό  με θέμα "το παιδί"10/5/2014 και η συμμετοχή μου στο ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ από τις Εκδόσεις ΑRS POETICA
http://apostaktirio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3168:-2-&catid=1:latest-news&Itemid=41

Με το ματωμένο μαχαίρι
άνοιξα το δώρο που μου έστειλες
'Ολη η καρδιά μου τσαλακωμένη μέσα
σφαδάζει
την ετύλιξες μ΄εφημερίδες σπαθιά
που γινήκανε λάβαρα απόγνωσης στο κορμί μου
Τεντωμένα πανιά τα μάτια μου
στα κατάρτια του φόβου............................ 

Το αντίδωρο χρειάζομαι της Ειρήνης
μου το χρωστάς χρόνια οργισμένα
ΠΑΙΔΙ είναι τ΄όνομά μου
και η πατρίδα μου
στην Παλαιστίνη
στη Συρία
το Ιράκ................................


                                                   ©Κ.Δ 2014

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ

Δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό Βακχικόν http://www.vakxikon.gr/content/view/1096/831/lang,el/
                                                                  

                                                                     

Τα λουλούδια 
ψάχνουν το φως τους

και οι σειρήνες 
τα ποτάμια τους.

Οσμίζομαι 
τον αχό του εμπορίου

και μαζί με τόσους νέους

γίνομαι 
πυροτέχνημα στους δρόμους.

Μια μέρα 
θα διαγράψω

τα οπλοστάσιά σας

τα βρώμικα αργύρια

την εξαγορά σας

και έξαλλος θα διακηρύξω

από ψηλά 

με σάλπιγγες

και με παιάνες

σαν άλλος Ρήγας

τον Θούριό μου.

© copyright 5ος 2006 Καλλιόπη Ιωαν. Δημητροπούλου

ΥΦΟΛΟΓΙΑ ΨΗΦΟΥ

Και τώρα που ηχήσανε

τα φλογισμένα μεγάφωνα

εσύ άναψες

το διοπτροφόρο πυροφάνι σου

Διακρίνεις 
τα ηθοποιά τους μάτια

και το "έτυμον" του στόματος

μες την τηλεοπτική τους έπαρση

και τους οικτίρεις

για τα υπέρβαρα μεγέθη 
που ξεβράζουν

την καπιταλιστική τους ανία

την ακαμψία 
της ιδεοληψίας τους

Ζητούν 
την αναλώσιμη ψήφο σου

"ευνουχισμένε" θεατή

Διακινδυνεύεις μια βόλτα 
στο χλοερό παρελθόν

και ικανοποιείς 
τις διεγέρσεις σου

με τη φωτοσύνθεση 
στο κόκκινο

χωρίς παζάρια 
και διακυμάνσεις

Ραμφίζεις 
τον αγένειο σπόρο 
της βιοπάλης

κι οι πικροδάφνες 
κυοφορούμενες χρόνια

με διαστολές της γήινης μήτρας

τινάζονται παλίρροιες

 "τη σωτήρια  ψήφο σου "

ηχούν 
φλογισμένα τα μεγάφωνα

"Ο ζήλος τους  ο υστερότοκος"

εφώναξες

και τρόμαξε

και η ηχοληψία σου.
                                              
 ©Καλλιόπη Ιωάν. Δημητροπούλου
10/5/2012 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΦΙΛΩΝ

Το βλέμμα τρέχει γητευτής
ηχώ ανθός του Μάη
μεσημεριού ζεστό κορμί
χαράς του ήλιου αντάμωμα
φίλοι ερωτεμένοι σωθικά
ρόδα μου κρίνα
μορφές ψυχές καθάριες
κι ο ουρανός χαμογελά
κι η γη χειροκροτούσε
κυπαρισσένιο ανάστημα
αδράχνει την ψυχή
κι ανάβρυζε τόση ομορφιά
και τόση καλοσύνη
δεν τους βαραίνει ο ''Σταυρός''
ο πόνος σφύριζε ξωμάχος
ασάλευτη λιποταχτά η θλίψη
το βλέμμα γνέφει νικητής
ηχώ γιγάντωσε
συλλογικό τραγούδι.

(γράφτηκε για τους πιο ωραίους Ανθρώπους,
τους πιο δυνατούς μαχητές της ζωής)
http://www.facebook.com/pages/Palmos/129964313700805
Κ.Δ 20/5/2010 ©

ΛΙΟΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Με ξύπνησαν νωρίς οι αγρύπνιες μου
ξεχύθηκα στο μπαλκόνι
τα βλέφαρα πινέλο

Μόλις ξημέρωνε ζωγραφιστά
απ΄όλες τις γραμμές τ' ορίζοντα
ο Σελενίκος* γελαστός
νωχελικά μού κλείνει μάτι
σιμά του η Ανατολή
ρουφάει  δειλά το υγρό του δάκρυ
στο Βαρκό* τρεχούμενα νερά
στήνουν χορό με τα βατράχια
κροάσματα ξεφωνητά
στ΄ανάκρουσμα της νύφης μέρας
ο ήλιος άρχοντας φλερτάρει
με το Μαζέικο* λοφίσκο
στήνοντας κουβεντολόι
με του Αηλιά* τα λιόδεντρα
μηνύματα εικαστικά
στο παραθέρισμα του νου
για το λιογέννητο
της φύσης
 -της ζωής μας-

Ρούφηξα μια γουλιά
απ΄το φλυτζάνι της
Δροσιά καλημέρα
Ξημέρωσε
από  παντού
γειτονιές καλημέρες.

*(τοποθεσίες στη γενέτειράμου)
Κ.Δ.
22/8/1994 ©

ΜΑΥΣΩΛΕΙΟΝ "Η ΝΥΞ"

Δημοσιεύτηκε στον λογοτεχνικό ιστότοπο http://tovivlio.net/%CE%BC%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%89%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CE%BD-%CE%B7-%CE%BD%CF%85%CE%BE/

Το βλέμμα στραμμένο

στον πύρινο ορίζοντα

Μέρες τρεις

δίχως ήλιους

δίχως ήχους

δίχως φωνή

Μόνη η ελπίδα 
χαροπαλεύει
κι απόψε ίσως κι απόψε

η ανάσα ν΄αντέξει

τρεμοσβήνει 
ελπίζεις

ελπίζεις στους κρατούντες

"δε μπορεί θα μας σώσουν"

Προδοσία Φρίκη Ντροπή

Ελπίζεις στο Δία άνεμο

στη θεία τύχη

ελπίζεις στο θαύμα

Προδοσία Φρίκη Ντροπή

Αναπνέεις

τις τελευταίες γουλιές οξυγόνου...

Μυρίζεις τη φρίκη...

Χαϊδεύεις το θάνατο...

Μάνα γη τρέμεις

ο καπνός σα φίδι σε ζώνει

τα όνειρα τρίζουν

τα δέντρα βογγάνε

σκουριάζει το φως ολόγυρα

οι καμπάνες βαράνε δαιμονισμένα

ουρλιάζεις "βοήθεια"

η φωνή κόμπος

ουρλιάζεις "γιατί";

ο καπνός , οι φλόγες,

η βρεγμένη πετσέτα 
τα μάτια μου...

"Ζεις Αναπνέεις"

"Παιδί μου"

Ελπίζεις
ελπίζεις ακόμα

η σειρήνα 
επιτέλους ...η ζωή

σε προσπερνάει 
ένα ασθενοφόρο

δυο...τρία...ψάχνεις...

ψάχνεις...οι δικοί μου στις φλόγες

όλοι τριγύρω δικοί μου

Προδοσία Φρίκη Οργή

Με πρόδωσαν

Μου έκαψαν τις ρίζες μου

Μου ρήμαξαν τις μνήμες μου

Με σταύρωσαν ημέρα Κυριακή

Κρόνιε Λόφε

θάβεις στις στάχτες σου

το κορμί της Ολύμπιας γης

Γενέτειρα λίμνη Καϊάφα

λίμνη των ιαματικών ονείρων

στα σωθικά σου νερά σώζεις

τους πύρινους ναυαγούς σου

γατζωμένους σε μια σάπια βάρκα

Και να μήτρα γη

σε θυμήθηκαν

αεροπλάνα γαβγίζουν εναέρια

με ανάχρονες πτήσεις

σβήνουν τ΄αποκαΐδια

στο κουφάρι σου τ' άχαρο

ασελγούν

πάνω στο καμένο κορμί σου

"η αποτίμηση των ζημιών "

σού ψελλίζουν σαρκαστικά

Τραβάω την κουρτίνα

καταπίνω τα ισόβια δάκρυα

ανεβάζω ψηλά το κεφάλι

και σου υπόσχομαι:

"Θα σε αναστήσουμε

γιατί είμαστε ακόμα ζωντανοί"

(στην πυρόπληκτη Ηλεία του 2007)
Κ.Δ 2/9/2007