Translate

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2014

ΟΚΤΩ ΚΑΙ ΜΙΣΗ

Δημοσιεύτηκε από τον λογοτεχνικό  ιστότοπο (στην δράση "Τίτλος...σπουδής")


8 και μισή
Ώρα μετέωρη ανασηκώνει
της μέρας το φουστάνι
διάφανες οι σκέψεις
από νωρίς στο μεροκάματο

ξετσίπωτη η μνήμη
ξεγυμνώνεται μπροστά μου
με θράσος τρυπώνει
στην κάμαρή μου μέσα
κατάσαρκα γυμνή
παραμονεύει
στην ανημπόρια μου
βίαια για να χιμήξει
έλεοςτης εφώναξα
δε χρειάζομαι ταφόπετρες
της έκλεισα την πόρτα
γυρνάω στο κρεβάτι μου
τον όρθρο μου αρχινάω
δοξαστικό της λήθης.

©ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΙΩΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
  16/12/20014


Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014

ΣΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ


Στέρεψαν 
οι γραμμές απόψε
ακρωτηριασμένες 
οι σκέψεις
συλλογιέμαι 
την αποτυχία
και ασβεστώνω 
τους τοίχους
να καλύψω 
τα θανατίκια
ψάχνω 
στους αθέατους κήπους
να βρω 
το μολυβένιο μνημούρι
Δε μ' ακολούθησες
Περπατάω μόνη
Κρυώνω 
Απόψε.

(στον αδελφό που "έφυγε" νωρίς)
©ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΙΩΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
  15/12/20014

ΑΝΑΜΕΣΑ

Δημοσιεύτηκε στο Λογοτεχνικό περιοδικό http://www.antiepilogou.gr/show_work.php?id=1276


Ανάμεσα 
σ' εμάς 
και το στερέωμα
τα πουλιά 
και τ' άστρα
τα πουλιά 
κελαηδούν 
συμφωνίες
το μάτι 
των άστρων 
λάμπει
κι εμείς
σ' ένα μοτίβο 
ελαφρύ
περιπλανιόμαστε
απ' το μηδέν 
στο άπειρο.

                                                                                         ©Καλλιόπη Ιωάν.Δημητροπούλου
                                                                                                            23/6/2006 

Σάββατο 1 Νοεμβρίου 2014

ΠΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ

Δημοσιεύτηκε από τον λογοτεχνικό ιστότοπο http://tovivlio.net/%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CE%AC%CE%BF%CF%85%CF%82/
και γράφτηκε με αφορμή τη συγκεκριμένη φωτογραφία.

ΠΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ

Σεμιναρίου διάλειμμα


Μεσημέρι
σέρνονται δυο νέοι σκιές
μ' όλα τα σύνεργα του θανάτου
οδός Ακαδημίας πεζόδρομος
χωρίς επιστροφή
τ' αλισβερίσι του πάθους
των παθών τα πάθη
στη μαρμάρινη σκάλα 

απόμερα
πουλιά του χάους 

καθημαγμένα
ταξιδεύοντας 

στους δικούς τους ορίζοντες
τρυπούν τη φλέβα
και σπάει θρηνώντας
το μάρμαρο βάφτηκε 

κόκκινος μάρτυρας
δυο νέοι 
δέντρο γυμνό
γινήκανε τρεις
με το θάνατο
παίζουν κρυφτούλι


"Ιστορίης επίσκεψις" συνέχεια

στα ενδότερα 
του πνευματικού κέντρου
στο υψηλό 
δε μπορώ πλέον να μετέχω
το μολύβι μου
έχει μείνει εκεί έξω...

                     
©Καλλιόπη Δημητροπούλου
Σάββατο 25/10/2014

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2014

ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Δημοσιεύτηκε από τον λογοτεχνικό ιστότοπο
 http://tovivlio.net/%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b8%cf%85%cf%81%ce%bf/
και γράφτηκε με αφορμή τη συγκεκριμένη φωτογραφία.




Αφήνω το σκοτάδι 
που ενίοτε 
με επισκέπτεται
απέξω απ' το παράθυρο
ουδεμία συμφιλίωσις
κοστίζει ακριβά 
η απουσία
υπάρχει η γνώσις
άλλοτε 
σιωπή μοναξιάς
άλλοτε 
περίσκεψις
και κάποτε 
αντάρα
κι εκείνο το κενό
που άδειο 
μένει
επιθυμεί 
ερμητικά
με την πλήρωση
να κλείσει 
την πληγή του.

©ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΙΩΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
 1/10/2014 


Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

ΒΡΟΧΑΡΗΣ ΜΗΝΑΣ

Η συμμετοχή μου στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2015
http://tovivlio.net/%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b7%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf-2015/

ΒΡΟΧΑΡΗΣ ΜΗΝΑΣ

Μπουκέτα οι καταιγίδες στης γης τη ράχη
και στα σύννεφα της νύχτας διασυρμός
Αέναη βροχή
Μια στάλα στο τζάμι μου επισκέπτης
κυλάει αλλαργινά στο χαλαζί τοπίο
μοιάζει με δάκρυ που νώπιζε καιρό
το πρόσωπο λιγνό απόστασης αγρύπνιας
Επίμονη βροχή

Άποικοι τα κυπαρίσσια 
υποκλίνονται στις μπόρες
τ΄ ανέμου τσάκισμα 
οι φυλλόδεντρες κορφές τους
Ατίθαση βροχή

Ψάχνω για να 'βρω την αναπνοή τ'αγέρα
και το σφυγμό του στη βροχερή ψυχή μου
Σκόρπισε η σταλγματιά στο τζάμι
στέγνωσε η αγρύπνια στο στεργιάνι
Ανάλαφρη βροχή.


©ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΙΩΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ 
3/10/2014



Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

Η ΚΟΡΗ ΕΔΑΚΡΥΣΕ

Η συμμετοχή μου στην πρόσκληση της Πανελλήνιας Ποιητικής Δράσης με θέμα:
«Η επανένωση των μαρμάρων του Παρθενώνα
και η αναγνώριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς,
αδιαμφισβήτητο δικαίωμα των Ελλήνων»




Παλλάδα Αθηνά


Ποια μοίρα μ' έστερξε στο σύθαμπο μακριά

στη Γηραιά την Αλβιώνα;

κόρη περήφανη πανέμορφη του βασιλιά του Ερεχθέα γέννα

σπαράσσω τώρα σε μια αίθουσα ισόβια μόνη

με του κορμιού μου τους αρμούς βορά στα όμματα τα αδηφάγα

αμίλητη δακρύβρεχτη απ' τα βέβηλα τα χέρια ατιμασμένη

στο ωραίο και το αρμονικό τα μάτια μου στυλώνω -όνειδος-

η ασέλγεια λεηλατεί τον Σόλωνα, Αισχύλο και Σωκράτη

γνέφω στους επισκέπτες σιωπηλά και με ψιθύρους τους ιστορώ

τις όργητες τους εφιάλτες τις μνήμες που με ζώνουν...

“κόρες έξι σμιλεύτηκαν στο παριανό το μάρμαρο -οι κόρες του Ερεχθέα-

στο βράχο όπου αναμετρήθηκαν οι σύνναοι θεοί

ο Ποσειδώνας  κι η Αθηνά Πολιάδα


χρόνους ακμαίους έστεκαν εκεί προστάτιδες στου Κέκροπα τον τάφο

κι ύστερα φευ

στενάξανε στυλοβατώντας τις φράγκικες στρατιές

αντάριαζαν τα πέλματα στις βόμβες του Μοροζίνι

ατίμασμα βαρύ στο Τούρκικο του φρούραρχου χαρέμι...

το φιρμάνι, ο Έλγιν, η αρπαγή, η φυλακή, τα υγρά υπόγεια, η εξαγορά,

το μουσείο, ο νόστος, ο νόστος,

η επιστροφή, ο Λόρδος Μπάυρον, ο Αλεξανδρινός ο ποιητής , η Μελίνα”

μαντάτα φτάνουνε συχνά απ' τη μητριά πατρίδα

λένε για τις Παρθένες με τα κάνιστρα, τις Καρυάτιδες τις ορφανές

ο θρήνος λένε γοερός, οι βόγγοι του αποχωρισμού

σκίζουνε τα κράσπεδα τις νύχτες στο Αττικό στερέωμα


Εκλιπαρώ σε Αθηνά

τα ναύλα της επιστροφής...

οσμίζομαι το άνθος της αυγής στον Αττικό τον ουρανό

οσμίζομαι την αύρα στις παρυφές του Υμηττού,

τις αδελφές...τ' αντάμωμα... 
                
                                                       ©ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΙΩΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
                                                        18/5/2014