ΠΑΡΑΛΗΠΤΗΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΕΑΣ

Δημοσιεύτηκε στη Λογοτεχνική ιστοσελίδα http://www.bonsaistories.gr/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%80%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%B1%CF%83/

Και με τούτα και με τ΄άλλα
χαθήκαμε πάλι τελευταία.
Πείσμωσε κι η άπληστη η μέρα
-ενίοτε κι η νύχτα-
και διακαώς αποζητά
εφημερίες πάμπολλες:
πνοές, ψυχή, ανάσες,
τις φλέβες μας ζητά.

Κι εσύ στ΄ αζήτητα ξανά
σαν το παλιό βραχνό γραμμόφωνο.
Δεν έχουν τέλος τα πεζά
ούτε ουσία.

Έφτιαξα μια κούνια στην αυλή,
έστρωσα κι ένα χρυσό χαλί στο κύμα.
Πέταξα τις σάπιες τις σημαίες
που ανεμίζανε νυχθημερόν δίχως ντροπή
-καθήκοντα θαρρώ τις λέγανε-
και σκέφτηκα να σε καλέσω
να τα πούμε όπως παλιά
εγώ κι εγώ.

-«Είναι πολλές οι φυλακές».
-«Άλλαξε και η φωνή σου, πέρασε ο καιρός».
-«Είναι πολλοί στις φυλακές.Την σκότωσαν 
κι ήταν ζωή δική τους».

                                      10/6/2015 Καλλιόπη Ιωαν. Δημητροπούλου

ΕΡΧΟΜΑΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Δημοσιεύτηκε στην λογοτεχνική ιστοσελίδα http://tovivlio.net/%ce%ad%cf%81%cf%87%ce%bf%ce%bc%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1-%ce%b2%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bc%ce%ac%cf%83%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bb/

                                                                                              *

ΕΡΧΟΜΑΙ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΣΑΙ

Τα βράδια που κοιμάσαι
έρχομαι  κρυφά στο σπίτι.
Σαν αφήσει ο ήλιος τις άδειες γειτονιές
τραβώ το κλειδί κάτω απ' το πεζούλι
ακουμπώ το μέτωπο στο μάνταλο της πόρτας
και στυλώνω  τους αγκώνες μου στη μαρμαρένια σκάλα.
Σε συναντώ ξανά μες στη βραδιά που νυχτερεύει στις στέγες
μ' ένα ματσάκι αγριολούλουδα
κάτω απ΄το σπασμένο  κεραμίδι.
Τ' άστρα είναι ανήσυχα τα βράδια
Στήνουν τον ίσκιο τους στους γύρω δρόμους
και κουβαλούν τις ξάγρυπνες συνοικίες στον ώμο τους

Κοντοστέκομαι στο κατώφλι
σκουπίζω τα παπούτσια στ' ακρόλιθα της πόρτας.
Οι γείτονες  περνοδιαβαίνουνε μουγγοί
με δρασκελίζουν  βιαστικοί
ακολουθώντας το σούρσιμο της σαύρας.
Χορτάριασαν οι πέτρες στην αυλή.
Ένα κομμάτι της βροχής γλιστρά στα σκαλοπάτια.

Θυμάσαι που κρυβόμασταν
κάτω από το φεγγάρι
και κουβαλούσαμε
μέσα στις τσέπες μας το αύριο;
Θυμάσαι τα λευκά χαρτάκια
που μέσα τους διπλώναμε
σταγόνες της ζωής;
Θυμάσαι;
Τεντώναμε τ' αδιάβροχο
να κρύψουμε τις στάλες της βροχής
στου έρωτα το φλογισμένο  μέτωπο.
Αν αύριο το μπορέσω
θα πεταρίσω τα σφαλιστά τα μάτια
θα ρυθμίσω τα βήματά μου στην αλήθεια
και θα γυρίσω το κλειδί.

©3/5/2015 Καλλιόπη Ιωαν. Δημητροπούλου

(*η αφόρμηση του ποιήματος στάθηκε η ανάρτηση της φωτογραφίας αυτής από τη μαθήτριά μου Ηλέκτρα Σλότου)

ΣΤΑ ΒΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΤΟΥ

Δημοσιεύτηκε από την λογοτεχνική ιστοσελίδα http://tovivlio.net/%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%B2%CE%B1%CE%B3%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CF%8C%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85/   και γράφτηκε για τη δράση της: "Τρενογραφίες"

 

ΣΤΑ ΒΑΓΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΣΤΟΥ

Μικρά ξύλινα σπιτάκια
από σπιρτόκουτα άλικα συλλέγαμε.
Τα στοιχίζαμε βαγόνια στη σειρά
κι ύστερα τα τσουλάγαμε στις ράγες της αυλής.
Δυο γραμμές παράλληλες αυλάκωναν το χώμα
στις γειτονιές του θυμαριού και της μέντας.
Κι οι παιδικές μας κουδουνίστρες σφύριζαν
μες στους σταθμούς της προσμονής
την επιστροφή των ξενιτεμένων
και για καπνό φυσούσαμε το σύννεφο
να κατέβει στην άγνωστη αποβάθρα.
Μήτε σταθμό ορίζαμε μήτε προορισμό
μόνο το ταξίδι μάς μάγευε.
Στ' ακροτελεύτιο βαγόνι
η μνήμη μας λαθρεπιβάτης.

Ανεβαίνουμε στο τρένο του νόστου
στοιβάζοντας μαζί μας και τη φωνή των γενναίων.
Διασχίζοντας τους θρυμματισμένους καθρέφτες
αφήνουμε πίσω τα παραπήγματα
και τις άγριες φυλακές της ώριμης νιότης.
Την πορεία μας ταχύναμε στο διάσελο της άνοιξης
και τραβήξαμε για τις αμμουδιές του ήλιου.

Το αίμα μου εποίησα κόκκινο
κι αγνόησα στο ταξίδι το δέλεαρ των Σειρήνων
και το τρένο ταξιδεύει με τα βαγόνια του άλικα...
                       
                               Καλλιόπη Ιωαν. Δημητροπούλου
                                      22/5/2015

Η ΑΠΟΥΣΙΑ

Με τα θαλασσοπούλια και τις γαζίες
φέρνει ο μπάτης 
μαζί με τον ίσκιο των άστρων,
το φως του πατέρα στο παράθυρο.
Μπαίνει μέσα
και κάθεται μαζί μας στο τραπέζι.
Ύστερα η μάνα σταυρώνει τα χέρια,
ψελλίζει ψιθυριστά κάτι στ΄ αυτί του πατέρα,
χαμηλώνει τα μάτια βουρκωμένα
και χωρίζει το καρβέλι από τον κόρφο της
στα τέσσερα:
δυο ζωές για τον πατέρα
και δυο για τα παιδιά της.
Εκείνος γλυκοφιλάει την πληγή της,
γεμίζει τον άδειο της κόρφο με λευκά κρίνα
και χάνεται πάντα με το πέταγμα των γλάρων.
Δεν πρόκαμε να του φωνάξει
 “στάσου ένα κομμάτι για το δρόμο”.
Κι εμείς με την παλάμη στο άδειο πιάτο
κάναμε πως δεν καταλαβαίναμε την απουσία.
Κάθε μέρα το ίδιο παιχνίδι...

copyright©19/5/2015Καλλιόπη Ιωαν. Δημητροπούλου

ΒΙΒΛΙΑ-ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ

                           

ΧΑΙΡΕ ΦΩΣ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

 Δημοσιεύτηκε από το Λογοτεχνικό περιοδικό Diasporic Literature του παροικιακού ελληνισμού της Αυστραλίας (σελ.64)
http://issuu.com/diasporic/docs/diasporic_literature_issue6#embed

Ήρθε η ώρα 
να παραδώσω
σπάταλα χυμένη
την πολιτεία μου 
ολόφωτη
σε σας 
διψασμένοι κριτές 
του ονείρου
την πελεκούσα 
χρόνια πιστά
πάνω στους κοραλλένιους βράχους
και στις αγρύπνιες 
με στοχασμούς φεγγάρια
στο ηλιοβασίλεμα
με ηλιόκεντρα νησιά
την εζωγράφιζα 
γαρνιτούρες
με μπλε αδάκρυστο
στον άσπρο καμβά 
της πεδιάδας μου

Ιδού
Πολύ φως
μια θάλασσα φως
η βροχή ποτίζει 
δέντρα κοπάδια
τα δάκρυα μουσκεύουν
σπόρους γεννήτρες
σπαρτά μυριάδες
ανασαίνουνε φύτρες
η ζωή  ξεχειλίζει
πορφύρα κατακόκκινη
παρελάσεις οι ιαχές
παιάνες οι λέξεις
παρελάσεις τα τραγούδια

Διαλέγω τη ζωή
όπως την εδίψασα

Φερέφωτη
Αδάμαστη
Γόνιμη
Επινίκια.

copyright©7ος 2005 ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΙΩΑΝ. ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 8/2/2015

                 
Ραδιοφωνική συνέντευξη στη ραδιοφωνική παραγωγό και κοινωνική λειτουργό κ. Σωτηρία Κυρμανίδου. Η συνέντευξη δόθηκε με αφορμή τη βράβευσή μου ( Β! βραβείο) στον 2ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό "Σωτήρης Περτσιούνης" με θέμα "Τα παιδιά"  που διοργάνωσε ο Λαογραφικός Όμιλος  Μελίκης και περιχώρων Ημαθίας (απονομή 12/5/2014). Μιλάμε για την ποίηση, για τη Λογοτεχνία και τη διδακτική της προσέγγιση στη σχολική τάξη, για τον ποιητικό διαγωνισμό και την άψογη εκδήλωση της απονομής των βραβείων.

                                        https://www.youtube.com/watch?v=KTzSvI8Yx-M