Translate

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

ΓΙΟΥΝΗΣ



Κατράμι το βλέμμα
ένας Γιούνης έριξε άγκυρα
με ένα δεμάτι δάχτυλα
εσταυρωμένα.
Αλλού τα αγκάθια
κι αλλού τα ροδοπέταλα.
Κι ύστερα ήρθε η θάλασσα
με όλες τις υποσχέσεις της
κι άνοιξε πυρ
στη συγχορδία των αντιθέτων.
Γιούνης με το λινό του σεντόνι
να σημαδεύει 
πότε τον ήλιο
και πότε το στάχυ.

2 σχόλια:

  1. Μελετώ το ποίημά σου για τον Γιούνη
    στην καρέκλα, με το χέρι στο πηγούνι!
    Με τις έννοιες τις βαθιές του με κερνά.
    μ'απορρόφησε κι΄η όμορφη εικόνα.
    Δεν κατάλαβα τον χρόνο που περνά
    παρά μόνο απ' το μούδιασμα του αγκώνα...

    Κώστας Σώκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή